1) Σχεδιάζουμε όλες τις δυνάμεις. Δεν ξεχνάμε το βάρος Β, την αντίδραση του δαπέδου Ν και την τριβή Τ (αν υπάρχει).
2) Σχεδιάζουμε τους άξονες x’x και y’y.
3) B=m·g
4) Αναλύουμε όλες τις πλάγιες δυνάμεις σε συνιστώσες Fx και Fy με ημίτονα και συνημίτονα. Στα κεκλιμένα επίπεδα είναι πάντα Fx=F·ημφ και Fy=F·συνφ, όπου φ είναι η γωνία του κεκλιμένου επιπέδου.
5) ΣFy=0. Άρα όσες δυνάμεις πάνε πάνω είναι ίσες με τις δυνάμεις που πάνε κάτω. Έτσι υπολογίζουμε το Ν.
6) Τ=μ·Ν
7) Βρίσκουμε το ΣFx. Θεωρούμε θετικές όσες έχουν κατεύθυνση προς τα δεξιά και αρνητικές όσες έχουν κατεύθυνση προς τα αριστερά.
8) Αν α>0 τότε το σώμα κάνει επιταχυνόμενη κίνηση. Αν α<0 κάνει επιβραδυνόμενη. Αν α=0 κάνει ευθύγραμμη ομαλή.
9) Χρησιμοποιούμε τους κατάλληλους τύπους για κάθε είδος κίνησης.
Ομαλή: υ=Δx/Δt, Δx=υ·Δt ή (S=υ·Δt)
Ομαλά επιταχυνόμενη: υ=υo+α·t, Δx=υo·t+½·α·t2
Ομαλά επιβραδυνόμενη: υ=υo-α·t, Δx=υo·t-½·α·t2
Παρατηρήσεις:
• Αν οι δυνάμεις αλλάζουν στη διάρκεια μιας κίνησης, τότε κάνουμε τους παραπάνω υπολογισμούς σε κάθε κομμάτι της κίνησης. Θέτουμε ως αρχική ταχύτητα σε κάθε κομμάτι την τελικά ταχύτητα που βρήκαμε από το προηγούμενο.
• Την παραπάνω σειρά των υπολογισμών τη διατηρούμε σχεδόν σε όλες τις ασκήσεις με κινήσεις στον άξονα x και μεταφέρουμε τους αγνώστους στο επόμενο βήμα της μεθοδολογίας.
• Αν δεν υπάρχουν τριβές παραλείπουμε τα βήματα (3), (5), (6).
• Όταν η εκφώνηση της άσκησης αναφέρει ότι «το σώμα ξεκινάει» ή «αρχικά το σώμα είναι ακίνητο», τότε η αρχική του ταχύτητα είναι μηδέν.
• Όταν η εκφώνηση της άσκησης αναφέρει ότι «το σώμα τελικά σταματάει» ή αν θέλουμε να βρούμε πού θα σταματήσει το σώμα, τότε η τελική του ταχύτητα είναι μηδέν.
• Αν ένα σώμα ισορροπεί ή εκτελεί ευθύγραμμη ομαλή κίνηση, τότε αναγκαστικά θέτουμε ΣFx=0, ΣFy=0 και α=0.
